İlim, İslam’da yalnızca bilgi birikimi değil; insanı Allah’a yaklaştıran, kalbi arındıran ve hikmet kazandıran bir nurdur. Bu sebeple Müslüman, öğrendiğiyle kibirlenen değil; öğrendikçe Rabbine daha çok yönelen kimsedir. İşte “Rabbi zidnî ilmen ve fehmen”

اللَّهُمَّ رَبِّي زِدْنِي عِلْمًا وَفَهْمًا، وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ.
اللَّهُمَّ رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي، وَيَسِّرْ لِي أَمْرِي، وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسَانِي.

Allahümme rabbî zidnî ilmen ve fehmen ve elhıknî bis-sâlihîn.
Allahümme rabbîşrah lî sadrî ve yessir lî emrî.
Vahlul ukdeten min lisânî.

“Allah’ım! Rabbim, ilmimi ve anlayışımı artır. Beni salih kulların arasına kat.
Allah’ım! Göğsümü ferahlat, işimi kolaylaştır ve dilimdeki düğümü çöz.”

Bu dua; yalnızca bilgi sahibi olmak için değil, anlayış (fehm) ve hikmet kazanmak için yapılan samimi bir yakarıştır. Çünkü ilim, anlayışla birleşmediğinde kişiyi olgunlaştırmaz; aksine yük haline gelebilir.

Duada yer alan ifadeler, Hz. Musa’nın (a.s.) duasında geçen “Rabbim! Göğsümü genişlet, işimi kolaylaştır ve dilimdeki düğümü çöz” niyazını da hatırlatır. Bu yönüyle dua; ilim, hitabet, tebliğ ve doğru ifade edebilme niyetini birlikte taşır.

Bu dua için belirli bir zaman şartı olmamakla birlikte, özellikle şu vakitlerde okunması tavsiye edilir:

• Ders veya ilim meclisleri öncesinde
• Sınav, mülakat veya önemli bir konuşma öncesinde
• Kitap okumaya ya da ders çalışmaya başlamadan önce
• Anlamakta zorlanılan konularda gönül açıklığı istemek için
• Sabah saatlerinde, güne ilim ve bereket niyetiyle başlarken

Bu dua, mümine şunu öğretir: İlim Allah’tandır. Anlayış da, ifade edebilme kabiliyeti de O’nun lütfudur. Kulun vazifesi, ilmi istemekle birlikte edebi elden bırakmamak ve öğrendiğini hayra yönlendirmektir.

Bu sebeple “Rabbi zidnî ilmen ve fehmen” duası, yalnızca öğrencilerin değil; öğrenmeye devam eden herkesin duasıdır.