Dini Şiirler: Anlamlı, Kısa ve Kalbe Dokunan İslami Dizeler

Kalbim yoruldu Ya Rab, yüküm ağır bu dünyada,
Her adımım bir imtihan, her nefesim bir duada…
Gülüşler sahte olmuş, dostluklar hep yarım kalmış,
Bir Sen varsın içimde, sığınırım her zamanda…

Geceler şahidim oldu, gözyaşım aktı sessiz,
Kimse bilmez derdimi, içim konuşur dilsiz…
Yalnızlık sarar beni, kalbim olur tarifsiz,
Sen “Ben yakınım” dersin, işte o an ümitsiz değiliz…

Günahım çok Ya Rab, yüzüm yok sana bakmaya,
Ama kapın açık dedin, geldim sana sığınmaya…
Ne olur kovma beni, muhtacım affına,
Bir kulum işte ben de, düştüm Sen’i anmaya…

Tut elimden ne olur, bırakma beni yolda,
Dünya bir rüya gibi, bitecek bir gün sonunda…
Ne mal kalır ne mülk, ne de sahte dostlar,
Bir Sen kalırsın Ya Rab, huzur veren sonsuzlukta…

Sessiz gecelerde konuştum Ya Rab, kimse duymadı beni,
İçimde kopan fırtınaları, yalnız Sen bildin derdimi…
Kalabalıklar içinde kayboldum, sustum çoğu zaman,
Bir Sen anladın hâlimi, bir Sen duydun iç sesimi…

Gözlerim doldu bazen, kalbim daraldı ansızın,
Dünya dar geldi ruhuma, sığamadım hiçbir anın…
Bir umut aradım hep, bir kapı, bir ışık diye,
Sen “Ben buradayım” dedin, karanlığım oldu yarın…

Kırıldım Ya Rab, hem de defalarca sessizce,
Kimseye anlatamadım, gömdüm içime derince…
Ama Sen gördün her şeyi, saklı kalan ne varsa,
Bir Sen sararsın kalbimi, merhametinle gizlice…

Şimdi yine geldim Sana, boş ellerim, dolu kalbimle,
Affına sığınırım Ya Rab, gözyaşımın her damlasıyla…
Ne olur bırakma beni, kaybolmuş bir kulunum işte,
Sensiz bir hayat düşünemem, tut beni rahmetinle…

Günahlarım yük oldu Ya Rab, eğildi omuzlarım,
Attığım her adımda yankılandı hatalarım…
Kaçmak istedim kendimden, saklanacak yer bulamadım,
En sonunda kapına geldim, sustu bütün yaralarım…

Dünya oyaladı beni, unuttum bazen yolumu,
Nefsime yenildim çoğu kez, kararttım kendi sonumu…
Ama içimde bir ses dedi: “Dön, hâlâ vakit var”,
Sen çağırdın Ya Rab, duydum o ilahi dokunuşunu…

Affın büyüktür biliyorum, rahmetin sonsuz deniz,
Ne kadar günahım varsa, hepsi Senin yanında aciz…
Bir damla gözyaşıyla, bir samimi tövbeyle,
Silersin karanlıkları, kalmaz içimde o iz…

Şimdi secdeye vardım Ya Rab, başım yerde titriyor,
Dilim suskun ama kalbim, affını haykırıyor…
Beni bana bırakma ne olur, kaybolurum bu yolda,
Sen affedersen Ya Rab, kulun yeniden doğuyor…

Dünya bir rüya gibi Ya Rab, gelip geçiyor sessizce,
Dün güldüğüm ne varsa, bugün yok elimde…
Koştum durdum peşinde, sandım ki kalıcı her şey,
Meğer hepsi bir imtihan, bir perdeymiş gözümde…

Ne dostlar geldi geçti, ne sözler kaldı geriye,
Kimi yarım bıraktı, kimi sustu birden bire…
Anladım ki bu yolda, kimse değil sığınağım,
Bir Sen varsın Ya Rab, kalbime huzur veren yine…

Mal da yalan, mülk de yalan, hepsi kalır ardımda,
Bir kefen yeter insana, giderken bu dünyadan…
Ne götürürsem o benim, ne ekersem o çıkar,
Amellerim konuşacak, vardığım o son anda…

O yüzden geldim Sana, kalbimi koydum önüne,
Beni doğru yoldan ayırma, düşürme nefsim önüne…
Dünya geçer, zaman biter, her şey silinir gider,
Sen kalırsın Ya Rab, huzur veren gönlüme…

Kırıldım Ya Rab, hem de çok, içimden sessizce,
Gülüşlerimin ardına sakladım her derdimi gizlice…
Kimse bilmedi hâlimi, kimse duymadı içimi,
Bir Sen gördün gözyaşımı, gecelerin en derince…

İnsanlar yordu beni, sözleri ağır geldi,
Dost sandıklarım bile bir gün çekip gitti…
Tutunacak dal ararken, boşlukta kaldım yine,
Ama Sen vardın Ya Rab, kalbim Sana yöneldi…

Sustukça büyüdü içimde, anlatılmayan acılar,
Her yara iz bıraktı, kapanmadı bazı kapılar…
Ama biliyorum Sen varsın, her şeye gücü yeten,
Bir dokunsan kalbime, diner bütün sancılar…

Şimdi geldim kapına, yorgun bir kul olarak,
Ne olur kabul et beni, affına sığınarak…
Kırık kalbimi onar, yeniden umut ver bana,
Sensiz kalırsam Ya Rab, kaybolurum karanlıkta…

Yolumu kaybettim Ya Rab, karanlık çöktü içime,
Ne yana dönsem boşluk, huzur yok hiçbir köşede…
Adımlarım ağırlaştı, kalbim daraldı ansızın,
Bir ışık arar oldum, sığınacak tek bir secde…

Dünya oyaladı beni, aldandım geçici heveslere,
Gönlüm savruldu durdu, kapıldım nice nefislere…
Her şeyim var sandım ama içim hep eksik kaldı,
Sensiz geçen her anım, yazıldı kayıp günlere…

Sonra bir an durdum, düşündüm hâlimi derinden,
Bu gidiş nereye dedim, kaçtım kendi nefsimden…
Bir ses yankılandı içimde, “Dön kulum Bana” diye,
Anladım ki kurtuluşum, saklı Sen’in rahmetinden…

Şimdi Sana geldim Ya Rab, elim boş, kalbim dolu,
Affına sığınıyorum, Sen aç bana doğru yolu…
Tut elimden ne olur, bırakma beni bu hâlde,
Sensiz bir adım bile, götürür beni yokluğa doğru…

Ne kadar uzaklaşsam da, kapın hep açık Ya Rab,
Kaçtım bazen kendimden, bulamadım bir cevap…
İçimde eksik bir şey, tamamlanmayan bir yan,
Anladım ki huzur yalnız, Sana varınca tam…

Günahım çok biliyorum, yüzüm yok bazen bakmaya,
Ama ümidim Sen’de, geldim yine yalvarmaya…
Kapını çaldım usulca, utancımla baş başa,
Sen “Gel kulum” dedin, açtın kalbime kapılar…

Ne zaman düştüysem ben, kaldırdın Sen elimden,
Ne zaman ağlasam, sildin gözyaşımı gizliden…
Herkes terk etse bile, Sen bırakmadın beni,
Rahmetin sardı ruhumu, en karanlık yerimden…

Şimdi bir söz veriyorum, dönmem artık o yola,
Kalbimi Sana verdim, bırakmam Sen’den asla…
Ne olur sabit kıl beni, bu imanın içinde,
Kapın hep açık Ya Rab, ben de geldim kapına…

Bir dua kadar yakınsın Ya Rab, kalbimin en derininde,
Ne zaman çaresiz kalsam, bulurum Seni içimde…
Dile gelmeyen sözlerim, gözyaşımla anlatılır,
Sen anlarsın hâlimi, gizli kalan her birimde…

Dünya yorsa da beni, umut tükenmez Sen varken,
Bir kapı kapanırsa, bin kapı açarsın derken…
Düşsem de kalkarım yine, Sen tutarsın elimden,
Yeter ki kalbim dönsün, Sana doğru her sefer…

Ne büyük rahmetin var, ne sonsuz merhametin,
Bir kulun daha var işte, kapında bekleyen…
Ne olur geri çevirme, boş çevirme duamı,
Sensin bana yeten, Sensin her şeye değer…

Şimdi yine açtım ellerimi, sana doğru sessizce,
Kalbim titrer, gözüm dolar, sığınıyorum içtenlikle…
Bir dua kadar yakın ol bana, bırakma ne olur,
Sensiz kalırsam Ya Rab, kaybolurum bu gecede…

Sabırla bekliyorum Ya Rab, içimde sessiz bir umut,
Ne zaman bitecek bu dert, ne zaman gülecek bu yüz…
Biliyorum her şey vakitli, Sen bilirsin en doğrusunu,
Kul acele eder ama, Sen yazarsın en güzel sonu…

İçim daralır bazen, nefes almak zor gelir,
Sanki dünya üstüme çöker, kalbim yükü kaldıramaz…
Ama bir an hatırlarım, Sen varsın ve görüyorsun,
İşte o an içimde, bir huzur sessizce doğar…

Ne kadar sürerse sürsün, vazgeçmem kapından asla,
Umudum Sen’de çünkü, başka kapı yok bana…
Sabırla beklerim Ya Rab, gözlerim yolda değil,
Kalbim bilir ki Sen, en hayırlısını yazarsın kula…

Gün gelir gülerim belki, bugün ağladığım şeye,
Senin planın başka, aklım ermez her şeye…
Bana düşen sabretmek, sana düşen takdir etmek,
Ben beklerim Ya Rab, Sen verirsin en doğru yerde…

Geç kaldım sandım Ya Rab, çok uzaklaştım senden,
Yollar karıştı içimde, döndüm yine en baştan…
Zaman aktı durmadan, ben kayboldum kendi içimde,
Ama bir ses çağırdı: “Gel kulum, dön yeniden…”

Ellerim boş, kalbim dolu, geldim işte kapına,
Ne varsa içimde, döktüm bir bir huzuruna…
Ne olur geri çevirme, kabul eyle bu kulunu,
Affın büyük Ya Rab, bırakma beni yalnızlığıma…

Geçmişim ağır yük gibi, peşimden gelir durmadan,
Hatıralar sarar beni, kaçamam hiçbir zaman…
Ama Sen affedersen, silinir bütün izler,
Bir dokunuşun yeter, başlarım yeniden hayata…

Şimdi umutla bakarım, yarınlara içimle,
Sen varsın diye korkmam, karanlığın içinde…
Geç kalınmış dualarım, kabul olur belki bir gün,
Yeter ki ben vazgeçmeyeyim, Sana yönelmekten içtenlikle…

Kalbimi Sana bıraktım Ya Rab, ne varsa içimde,
Kırık yanlarım, suskunluğum, saklı kalan her hisimle…
Yorgun düştüm bu dünyada, tutunacak dal ararken,
Anladım ki huzur ancak, Sana varınca kalbimde…

Ne dostlar gördüm gelip geçen, ne sözler kaldı geriye,
Her şey bir an gibi silindi, savruldu rüzgâr gibi…
Bir tek Sen değişmedin, hep aynı rahmetinle,
Beni sarıp sarmalayan, en derin merhametinle…

Bazen düştüm, bazen sustum, bazen kayboldum içimde,
Ama her seferinde döndüm, kapına sessizce…
Sen hiç vazgeçmedin benden, ben vazgeçsem de kendimden,
İşte bu yüzden sığındım, affına yeniden…

Şimdi bir yol çiz bana, karanlıktan aydınlığa,
Kalbimi sabit kıl Ya Rab, kaydırma yanlış yola…
Sana bıraktım her şeyi, geçmişimi ve yarını,
Sen yaz en güzelini, bu kuluna rahmetinle…

İçimde bir sessizlik var Ya Rab, anlatamam kimseye,
Sözler yetmez hâlime, susarım çoğu gece…
Gülüşlerim eksik artık, içim dolu hüzünle,
Bir Sen bilirsin kalbimi, saklı kalan her yerde…

İnsanlar sorar hâlimi, “İyiyim” der geçerim,
Kim anlar ki derdimi, ben bile bazen çözemem…
Kalbim yorulmuş sessizce, yüklenmiş her kederi,
Bir Sen hafifletirsin, dokununca yüreğime…

Geceler dostum oldu, karanlık sarar içimi,
Her düşünce ağır gelir, susturamaz kimse beni…
Ama bir an hatırlarım, Sen varsın ve görüyorsun,
İşte o an içimde, bir huzur doğar gizlice…

Şimdi Sana açtım kalbimi, saklamadan ne varsa,
Kabul et bu hâlimi, affet ne varsa hatamda…
İçimdeki sessizliği, huzura çevir ne olur,
Sensiz kalırsam Ya Rab, kaybolurum bu dünyada…

Geceler şahit Ya Rab, döktüğüm her gözyaşına,
Kimse bilmez derdimi, sakladım iç dünyama…
Sessizce sana geldim, kırık bir kalple yine,
Bir Sen duydun feryadımı, sığındım rahmetine…

Yıldızlara baktım hep, cevap aradım hâlime,
Her biri sustu sanki, yöneldi kalbim Sana yine…
Anladım ki bu dünyada, kimse değil gerçek çare,
Şifa Sensin Ya Rab, derman Sensin her derde…

İçimde kopan fırtına, dinmez sandım bir zaman,
Her şey üstüme geldi, kalmadı bende derman…
Ama Sen dokundun kalbime, bir huzur indi ansızın,
Rahmetinle sardın beni, kaybolmadım o an…

Şimdi yine buradayım, secdede başım eğik,
Günahlarım önümde, kalbim Sana dönük…
Kabul et dualarımı, boş çevirme ne olur,
Geceler şahidim Ya Rab, Sana olan bu bağlılık…

Her şey eksik Ya Rab, kalbim dolmuyor hiçbir şeyle,
Ne dünya ne insanlar, yetmiyor bu hâlime…
Koştum durdum peşlerinde, aradım huzuru her yerde,
Anladım ki yeten Sensin, başka çare yok kalbimde…

Kalabalıklar içinde yalnız kaldım defalarca,
Gülüşlerim yalan oldu, sustum çoğu zaman içimce…
Kimse anlamadı beni, kimse görmedi derdimi,
Bir Sen bildin her hâlimi, merhametinle gizlice…

Dünya aldatır insanı, geçici heveslerle,
Gönül yorulur sonunda, sahte sevinçlerle…
Ama Sana yönelince, huzur iner kalbime,
Bir secde yeter bana, binlerce nimetten öte…

Şimdi Sana geldim Ya Rab, kalbim açık, elim boş,
Kabul et ne olur beni, bırakma beni sarhoş…
Sensiz geçen her anım, kayıp bir ömür gibi,
Bir tek Sen yetersin bana, başka hiçbir şey değil…

Yeniden başlamak istedim Ya Rab, geçmişimle yüzleşerek,
Kırdığım ne varsa içimde, tek tek hatırlayarak…
Yollar karıştı bazen, kayboldum kendi içimde,
Ama her dönüşüm Sana oldu, affını dileyerek…

Düşe kalka yürüdüm ben, doğrularla yanlış arasında,
Bazen nefsime yenildim, bazen kaldım ortasında…
Ama içimde bir umut, hiç sönmedi karanlıkta,
Sen varsın diye Ya Rab, korkmadım bu dünyada…

Geçmişim ağır olabilir, hatalarım çok olabilir,
Ama Sen affedersen, kul yeniden dirilebilir…
Bir tövbe kapısı var, kapanmaz hiçbir zaman,
O kapıya gelen kul, huzura erişebilir…

Şimdi yeniden doğmak istiyorum, rahmetinin içinde,
Kalbimi temizle Ya Rab, sil geçmişi bir nefeste…
Bana doğru yolu göster, sabit kıl beni imanla,
Yeniden başlamak nasip olsun, Sen’in izninle…

Dualarım yolda Ya Rab, sana doğru sessizce,
Dilim sustu çoğu zaman, kalbim konuştu gizlice…
Her nefeste andım Seni, her darda Sana sığındım,
Bir Sen duydun hâlimi, gecenin en derince…

Kapılar kapandı bana, umutlar tükendi sandım,
Yalnızlık çöktü içime, kaybolmuş gibi kaldım…
Ama bir an düşündüm, Sen varsın ve görüyorsun,
İşte o an yeniden, ayağa kalkmayı anladım…

Ellerim açıldı yine, semaya doğru titreyerek,
İçimde ne varsa döktüm, sana doğru yönelerek…
Ne olur kabul eyle, geri çevirme bu kulunu,
Bir rahmet damlası yeter, kalbimi dirilterek…

Dualarım ulaşır sana, buna inanırım içten,
Sen işitensin Ya Rab, en gizli olanı bile…
Beni sensiz bırakma, kaybolurum bu dünyada,
Tut elimden ne olur, götür beni doğru yola…

Hasretinle yanıyor gönlüm ey kutlu Nebi,
Adın düşse dilime titrer içimin sesi…
Uzaklarda kalsak da çağın gölgesinde biz,
Kalbimizde açıyor sevginden nice gül izi…

Salat ile anarız seni her seher vaktinde,
Selam olsun ruhuna, nur dolu o ismine…
Görmedik bu gözlerle ama gönül şahittir,
Muhabbetin yer etmiş ümmetinin kalbine…

Adın geçse yumuşar taş kesilmiş gönüller,
Seni ansa dirilir nice yorgun seneler…
Bir salavatla dolar içimizin boşluğu,
Rahmet gibi iner de huzur verir geceler…

Ey Allah’ın Habibi, ey gönüllerin gülü,
Sensiz eksik bu çağın en parlak görünen yönü…
Bizlere düşen ancak sevginle diri kalmak,
Salat u selam ile anmak o kutlu ömrünü…

Adınla huzur bulur kalbim ey güzel Nebi,
Sensiz eksik bu dünya, sensiz soluk her nefesim…
Bir salavatla dirilir içimde umutlar,
Sen anıldıkça çoğalır gönlümdeki sevgim…

Görmedik yüzünü ama özlemin var içimizde,
Sanki yanımızdaymışsın gibi her an dilimizde…
Salat ile selam ederiz gece gündüz sana,
Muhabbetin yer etmiş en derin yerimizde…

Adın geçince titrer kalbim, gözlerim dolar,
Bu nasıl bir sevgi ki her yeri sarar…
Asırlar geçse de eksilmez bu bağlılık,
Ümmetin seni anar, her çağda her diyar…

Ey gönüllerin sultanı, ey rahmet peygamberi,
Seninle anlam buldu bu hayatın her değeri…
Bizlere düşen bir sevda: seni anmak her daim,
Salat u selam ile yaşatmak o güzel izleri…

Salavatla dirilir gönül ey Resûl-i Kibriyâ,
Adın düşse dilime, silinir içimdeki dünya…
Bir anlık hatıran bile yeter bu kalbe,
Nurlanır karanlıklar, doğar içimde bir sabah…

Geceler sana selamla geçer sessizce,
Gözlerimde bir hasret, kalbimde ince ince…
Görmesek de cemâlini, inanır gönlümüz,
Sen en güzel örneksin, yol gösteren bizlere…

Adınla yumuşar en katı kalpler bile,
Bir salavat düşse dilimize, değişir hâlimiz öyle…
Rahmetinle yoğrulmuş o güzel ahlakın,
Asırlar geçse de yol olur bizlere…

Ey Habibullah, ey kalplerin en güzel misafiri,
Sensiz eksik kalır bu ümmetin en derin yeri…
Biz seni anarak yaşar, seni anarak diriliriz,
Salat u selam ile dolar gönlümüzün her yeri…

Gönlümde bir Medine var ey Nebiler Nebisi,
Adınla açar güller, dolar içimin nefesi…
Uzaklarda kalsak da çağın yorgunluğunda,
Kalbim sana yürür hep, bitmez bu sevgi sesi…

Bir salavatla serinler yanan gönül çölleri,
Adını ansam diner içimdeki kederi…
Görmedik cemalini ama özlemle doluyuz,
Ümmetin sana sevdalı, taşır bu muhabbeti…

Geceler sana selam, sabahlar sana hasret,
Her an dilimde ismin, kalbimde ince bir davet…
Yolun yolumuz olsun, izinden gitmek murad,
Sensiz eksik bu hayat, sensiz her şey hicret…

Ey Allah’ın sevgilisi, ey rahmetin en güzel hâli,
Seninle anlam bulur kalbimizin her bir hâli…
Bizlere düşen sevda: seni anmak daimî,
Salat u selam ile yaşatmak bu muhabbeti…